door: Tobias Kappelle

Nadat ze enkele jaren geleden de overstap vanuit het tennis maakte, is Bo nu full time bezig met padel. Inmiddels vervult ze ook de rol van DHL-ambassadeur net als de Nederlandse hockeysters, handbalster, voetbalsters en volleybalsters. Wij spraken de eerste Nederlandse winnares van een FIP-Silver toernooi uitgebreid over haar carrière, ambities en de ontwikkeling van padel in Nederland.

Hoe ben je precies in aanraking gekomen met padel? 

‘Ik heb vanaf mijn vierde getennist en mijn vader was altijd mijn trainer. Ik ben op de tennisbaan opgegroeid, maar daarna ben ik een tijdje met topsport gestopt. Het was een bewuste keuze. Ik ging werken en een ander leven leiden. Op een gegeven moment ging ik voor The Padellers werken, waardoor ik automatisch met de sport in contact kwam. Regelmatig ging ik met collega’s de baan op en ik ben niet het type dat iets half kan doen. Als ik het doe, moet ik het goed doen. Ik merkte dat er meer in zat als ik vaker zou gaan trainen. Dus kon ik het toch niet laten en ben op zoek gegaan naar een trainer om dagelijks te trainen. Op die manier is het eigenlijk een beetje uit de hand gelopen.’

Is het lastig om de vanuit een tennistechniek uit te groeien tot een echte padeller? 

‘Als ik tegen Spanjaarden speel, is hun eerste vraag nog steeds of ik getennist heb. Het gaat er nooit helemaal uit. Het is vooral een stukje techniek na een leven lang tennissen. Je blijft het altijd zien. Als je net begint, sla je vaak te hard met een grote achterzwaai in plaats van dat je het tactisch speelt. Vooral in dat tactisch inzicht kan ik nog de grootste winst behalen naar de internationale top.’

Wat zijn jouw sterke en zwakke punten op de baan?

‘Een kracht van mij is dat ik geen typische rechterspeler ben. Wij worden altijd gezien als de speler die opbouwt voor de speler op links, zodat die de bal kan afmaken. Maar ik hou er ook wel van om de bal af te maken. Daarnaast ben ik creatief in keuzes die ik maak en zoek continu naar verschillende manieren om vanuit achter de netpositie over te nemen. Dat zorgt direct voor een zwak punt, want veel opties hebben qua slagen, kan ook tot verkeerde keuzes leiden en te veel chaos.’

Kan je nog iets naast padel doen in het dagelijks leven? 

‘Ik ben sinds een paar weken gestopt met werken. Hiervoor werkte ik parttime voor The Padellers. Dat deed ik op kantoor of van afstand. Elke dag maakte ik vier uur en tijdens toernooien nam ik mijn laptop overal mee naartoe. Idealiter wil je dat niet en je vol richten op de sport. Het beperkte me in mijn trainingsuren en hersteltijd. Nu is padel het grootste onderdeel van mijn dagelijks leven. Elke dag staat in het teken van zo goed mogelijk trainen en de toernooien in het weekend. Ik vlieg vaak op donderdag en dan ben je zondag of maandag weer terug. Vervolgens train je maandag tot en met woensdag en ga je donderdag weer reizen als er een toernooi is. Zo zien mijn weken eruit, dus het is heel moeilijk om daarnaast nog iets anders te doen.’

Hoe red je het financieel zonder reguliere baan?

‘Het prijzengeld van de toernooien is nog erg laag en de sport heeft vooralsnog geen A-status. Je moet het daarom echt van partners hebben. Ik ben heel blij met alle partnerships die ik heb, want zonder hen was het überhaupt niet mogelijk. Het liefst neem je ook je coach mee naar toernooien bijvoorbeeld. Er zijn altijd dingen die beter kunnen, maar ik kan de toernooien spelen die nodig zijn. Ik heb nu bewust gekozen om te stoppen met werken, zodat ik er zelf in ieder geval vol voor kan gaan.’

Denk jij dat Nederland Spanje en de Zuid-Amerikaanse landen kan bijhalen qua ontwikkeling? 

‘Ik denk het wel, maar daar gaat nog een paar jaar overheen. We zijn hartstikke goed bezig in Nederland en we komen steeds dichter bij het niveau, maar de ervaring is het grootste verschil. We hebben in Nederland nog niemand die vanaf zijn vierde op de padelbaan staat, zoals ik op de tennisbaan stond. Dat gaat uiteindelijk wel gebeuren. Ik zie geen reden waarom dat niet zou kunnen lukken. Op het moment dat ik begon, stond Nederland nog ver van de Spanjaarden en Argentijnen af, terwijl we daar nu steeds dichterbij komen. Ik wilde eerst de Nederlandse top halen. Nu is de blik vooral internationaal. In 2024 werden we met het damesteam vijfde op het WK en afgelopen jaar stonden er vijf Nederlandse dames in de top-100 van de wereld. Dat is nog nooit eerder gebeurd. Bij het team en bij de individuen zie je een stijgende lijn, ook bij de heren. Zij werden afgelopen jaar vierde op het WK. Je ziet dat steeds meer spelers internationaal gaan spelen en dat er meer jeugd bijkomt. Dat moet nog veel meer, want je moet het van de jeugd hebben, maar internationaal presteren we steeds beter.’

Waar moet Nederland een voorbeeld aan nemen qua ontwikkeling van padel?

‘Spanje is een land dat ver op ons voorloopt. Het is daar heel normaal voor kinderen om op padel te gaan en om van jongs af aan te starten. In Nederland is de sport de laatste jaren heel hard gegroeid. Het kan heel normaal worden om als kind te gaan padellen, waardoor het automatisch opgenomen wordt in de maatschappij. We hebben heel veel banen en er komt steeds meer kennis deze kant op. Ik denk dat de sport dan uiteindelijk uitgroeit tot een hele grote met ook zaken als jeugdtoernooien. Dat bestaat internationaal al wel, maar in Nederland nog niet. Ik denk dat dat een kwestie van tijd is.’

Hoe ziet jouw eigen toekomst eruit en wat zijn de ambities?

‘Het winnen van een major zou natuurlijk supervet zijn, maar ik moet ook realistisch zijn. Ik eindigde afgelopen jaar als nummer 89 van de wereld, terwijl het doel bij de beste 150 was. Dat doel heb ik aangepast naar de top-100. Dat heb ik gehaald en dat geeft aan dat het veel beter is gegaan dan ik in eerste instantie had verwacht. Voor de stap vanuit deze positie op de ranglijst naar de top-50 is ervaring nodig. Mijn doel voor nu is om binnen drie jaar in de top-50 te staan. Daarvoor moet ik vooral op deze manier blijven doorspelen en heel veel naar Spanje gaan om daar ervaring op te doen. Die breng ik vervolgens naar Nederland om iedereen daarin mee te nemen. Dat is een mooie wisselwerking. Ik durf echter niet te ver vooruit te kijken en moet ook fit blijven. Eerst gaan we naar de top-50 werken om standaard de hoofdtoernooien van de Premier Padel Tour te spelen en dan kijken we wat er nog meer in zit.’

Heb je tips voor iemand die net als jij een carrière als prof ambieert? 

‘Je moet vooral om je heen vragen waar je moet starten en iedereen mag mij daar ook berichten over sturen. Ik help met alle liefde. Je moet gewoon beginnen en kijken hoe de ontwikkeling gaat als je op de baan staat en gaat trainen. Als je wilt starten, moet je dat vooral doen en veel uren maken. Je moet wel op de goede manier starten. Als je nu begint en je bent al vijftien of zestien jaar, dan kun je beter bij een goede academie beginnen, dan dat je verkeerde dingen aanleert op plekken waar ze niet genoeg kennis hebben van de sport. Techniek is heel belangrijk. Als je uren gaat maken zonder dat je techniek goed is, is het heel moeilijk om dat later nog aan te passen. Dat wil je aan het begin direct goed hebben. Als je techniek klopt, kun je later alle slagen wel leren. Ik ben op late leeftijd begonnen, dus het heeft mij heel veel tijd gekost om te verbeteren. Je ziet nog steeds in mijn techniek terug dat ik getennist heb. Als het je direct goed aangeleerd wordt, scheelt dat heel veel tijd op latere leeftijd.’

Vind je dit een interessant artikel?

Dit artikel komt uit het eerste nummer van het Padel Connect Magazine, dat momenteel verkrijgbaar is bij padelclubs door heel Nederland.

Heb je een eigen padelclub en ontvang je het magazine nog niet? Dan zorgen we er graag voor dat ook jouw club én spelers het magazine kunnen lezen.

Stuur een mailtje naar justin@padel-connect.nl.